زندگیمو می دم برات ، جونمو می ذارم به پات
هر جا بری میام باهات اگه بگی دوست دارم

پاییز رو مجبور می کنم به خاطرت بهار باشه
بهار به عشق دیدنت همیشه بی قرار باشه
ماه رو اشاره می کنم از تو شبا جم نخوره
خورشید رو گوشمالی می دم اگر دلت ازش پره

زندگیمو می دم برات اگه بگی دوست دارم
جونمو می ذارم به پات اگه بگی دوست دارم
هر جا بری ، میام باهات ، می شم یه رویا تو شبات
یه خواب شیرین تو چشات اگه بگی دوست دارم

به خاطر تو این دلو از همه بیزار می کنم
دریا رو می برم به خواب ،کویر رو بیدار می کنم
شبنم رو تنها می ذارم با برگ داغ گونه هات
یه دسته داوودی واسه زینت گلدون صدات

زندگیمو می دم برات اگه بگی دوست دارم
جونمو می ذارم به پات اگه بگی دوست دارم
اسممو با دلت بیار واسه همیشه نه یه بار
دنیا رو می ذارم کنار اگه بگی دوست دارم

بمون تا ذره ذره ی این دلو قربونیت کنم
بمون که با بودن تو کم می شه روی فاصله ، کم می شه روی فاصله

خدایا ،  عزیز خطاپوش زیبایی و بزرگ ، بزرگي و بخشنده ، بخشنده اي و صبور .

خدايا نازنين ترين يار ، تو را شكر كه با مني . هزاران بار شكرت كه مرا مي بيني و

 پشتم را خالي نمي كني . زندگيم فداي مهربانيهايت . دوستت دارم و خواهم

 داشت . تو هم مرا دوست بدار .

تو رو تو گریه می بوسم ، تو رو که غرق لبخندی
رو این حالی که من دارم ، چرا چشماتو می بندی

بذار این آخرین روز رو تمام باورت باشم
بذار فردا تو این خونه ، تو آغوش تو پیدا شم

نمی دونی کنار تو چه حالی داره بیداری
بذار باور کنم امشب ، تو هم حال منو داری

نمی دونی چه آشوبم از این آرامش خونه
از این رویای شیرینی که می دونم نمی مونه

چه قدر این حس من خوبه ، همین که از تو می میرم
همین که هر نفس امشب ، هوامو از تو می گیرم

دلم گرفته است

دلم گرفته است

 به ايوان ميروم و انگشتانم را

بر پوست کشيده ي شب مي کشم

چراغ هاي رابطه تاريکند

چراغ هاي رابطه تاريکند

کسي مرا به آفتاب

 معرفي نخواهد کرد

کسي مرا به ميهماني گنجشک ها نخاهد برد

پرواز را بخاطر بسپار

پرنده مردني ست

ای غم ای همدم دست از سر دل بردار

ای شادی یک دم مرهم به دلم بگذار

دل جای شادی ست از غم شده ام بیزار

ای غم بیرون رو این خانه به او بسپار

با این خانه تنگ

با این پاره سنگ

با این دل چه کنم

این آلوده ی رنگ

دلا

قول مرا چرا شکستی

پر نزدی به گل نشستی

پر نزدی

تو دریا بودی

ز چه رو چون مردابی

ای دریا تا کی

ز نسیمی بی تابی

دل به دریا بزن در شب طوفان

تا به کی سر زدن بر در زندان

تا کی تنهایی . . .

برخبز و پرگشا

در آسمان رها

تا کوی ناکجا

کوی بی نشان

کوی آشنا

وقتی برات نخواد خدا ، پشت هم مياد درد و بلا

پيش قدرتش چون و چرا فايده نداره

اگه بري به آسمون ، اگه بسازي رنگين كمون

وقتي شد بختت نامهربون ، حال تو زاره

دنيا پر از هر نشيب و فرازه

راه من و تو تو دنيا درازه

عاشق شو اي دل خدا چاره سازه

عاشق نوازه

عشق و محبت اساس حيات

وقتي تو خوبي محبت صدات

راه محبت طريق نجات

او رهنمات

سلطان قلبم كجايي كجايي؟

رفتي كه بر من به شادي گشايي

دروازه هاي بهشت طلايي

اما صد افسوس

رفتي و برد از كفم زندگاني

عشق و اميد مرا در جواني

رفتي كجا اي كه دردم نداني ؟!!!

سلام عزيز مهربون ،

مي خواستم برات شعر بنويسم اما با خودم گفتم برات حرفاي دلم رو بنويسم . مهربون ديوونه من ، حس با تو بودن عجيب ترين حسي ست كه با منه . وجودت تنها وجوديه كه به وجودم گره خورده . امروز صبح كه از خونه بيرون اومدم مثل هميشه گفتم الهي و ربي من لي غيرك ، بعدش مثل هميشه ياد تو كردم و برات دعا كردم روز خوبي پيش روت باشه . يه چيز بگم !!! ؟ يه چيزي هم يواشكي به خدا گفتم بين خودمون بمونه ها ، از دستم هم نبايد ناراحت بشي باشه ؟ به خدا گفتم خدا جون خودت مي دوني خيلي مي خوامش اما اگه قرار باشه با او بودن منو از تو دور كنه نمي خوام داشته باشمش ، اول تو رو مي خوام بعد مهربونم رو .

فرشته پاك خدا ، بيا اول با خدا باشيم بعد با هم . باشه ؟

ديروز ازم پرسيدي چقد دوست دارم بهت گفتم : "چو داني و پرسي سوالت خطاست" . امروز مي گم : دورترين روياي محالم ، دوست دارم از اين زمين خاكيمون تا دوردوراي آسمون .

 . . .    جون باز اشك تو خونه چشام جمع شده باز گريه ام گرفته باز دلم مي خواد گريه كنم باز دلم مي خواد اشكام بريزه به پات و تو هم هي اذيتم كني كه اشكام يادم بره . اون شب يادته تا مي گفتي زهرا من گريه مي كردم ؟ چقد اون شب برات گريه كردم تا صبح فقط برات اشك ريختم و اشك ريختم . يادش به خير يادته ؟ " بخواي نخواي فقط تو ، بياي نياي فقط تو         تو ، تو فقط تو ، آهاي آهاي فقط تو   

تنهاي وجود تنهاي من ، تمام اشكام و هديه مي كنم بهت ، چون لايق تر از تو كسي رو نيافتم كه به پاش اشك بريزم . مي دونم مي گي زهرا باز زر زرو شدي !!!؟ اما هديه مي دم با تمام وجودم به تو .

 دوستت دارم تا قیامت نگین زیبای انگشتر وجودم       

عشق من با من باش بیا بیا اشک مرا دامن باش

من جسم بی جانم مثل یه روح تازه در این تن باش

بی رویت روز و شب اسیربخت بدم ازتنهایی

من بی تو میمیرم برای من معجزه بودن باش

بر تو اسیرم بی تو میمیرم غم کرده پیرم

شده باز همدرد من دل هرزه گرد من

با غمهات سر کردم کتاب عشق تو رو از بر کردم

گلهای شعرم رو به پای تو ریختم و پر پر کردم

عمری با جون و دل حرف دروغ تو رو باور کردم

افتادم در ذلت که گوش به حرف تو ستمگر کردم

آه تو برام یه شعر عاشقانه ای

بهترین واژه عارفانه ای

میون باغچه آرزوی من

تو عزیز ترین گل بهانه ای

من مثل خزونم تویه نو بهاری

تو ز درد دوری که خبر نداری

شده باز همدرد من دل هرزه گرد من

رو در و دیوار این شهر  همش از تو یادگاره

توی این کوچه تاریک منو تنها نمی ذاره

یاد حرفای قشنگت که تو قلبم لونه می کرد

یاد دلتنگی چشمات که منو بهونه می کرد

میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه کی پس بخونم

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینیم

کاشکی بودی و می دیدی بی تو من تنهاترینم

توی این بازی که ساختی من همه هستیمو باختم

زیر پات گذاشتی آخر عشقی که من از تو ساختم

اگه تو دوسم نداشتی از دلم خبر نداشتی

دلت از سنگ شده انگار که منو تنها گذاشتی

میزنه آتیش به جونم پس کجایی مهربونم

آخه من ترانه هامو واسه کی پس بخونم

می شینم منتظر اینجا تا تو برگردی دوباره

تا بشینی پای حرفام بریم تا ماه و ستاره

می دونم میای یه روزی . یه روزی که خیلی دیره

یه روزی دل شکسته ام ، سر این کوچه میمیره

دل من هواتو کرده آخ کجایی نازنینم

کاشکی بودی و می دیدی بی تو من تنهاترینم

یادته شبی که از هم جدا شدیم ، خدا چه بارونی فرستاد ؟ از اون شب هنوز دلم  . . .    . تو رفتی و من اشکامو ریختم پشت سرت تا زود برگردی اما انگار  رسمه که پشت سر مسافر فقط آب بریزن تا زود برگرده ، خدا اشکامو قبول نکرد . تو رفتی برای همیشه و من تو این شهر غریب شدم . هنوز جای قدم هامون روی سنگ فرشهای این شهره ، هنوز اون نیمکت منتظر من و تو  ، هنوز تمام تاکسی های این شهر منتظر مسافرایی چون من وتو هستند ، با تو بودن خاطره ای برایم خواهد بود که تا ابد در صندوقچه قلبم نهانش می کنم ، در رویای با تو بودن خواهم بود تا زمانی که آفریدگار این فهیمه ، این الهام ، این زهرا او را بخواند .

تو بارون که رفتی شبم زیر و رو شد

یه بغض شکسته رفیق گلوم شد

تو بارون که رفتی دل باغچه پژمرد

تمام وجودم توی آینه خط خورد

هنوز وقتی که بارون تو کوچه می باره

دلم غصه داره دلم بیقراره